Monday, March 31, 2008

Xkcd Стрипче

Ок, моето омилено вебстрипче е бај фар Xkcd, кој се дефинира себесеи како webcomic of romance, sarcasm, math, and language. Како математичар, многу од темите ми прават ептен ќеиф. Стрипот е издаден под Creative Commons лиценца, па еве неколку од омилените стари стрипчиња:





Tuesday, March 25, 2008

На патот кон НАТО...



На патот кон НАТО...

Monday, March 24, 2008

Македонската берза и англискиот јазик

Global Politician е независен журнал за политика, економија и теконвни настани. Еден од уредниците е Сем Вакнин кој беше советник на сегашниот премиер додека беше на функција министер за Финансии. Г-динот Вакнин е еден од ретките кој пишува евалуативни критики за македонската политичка и економска состојба на англиски јазик. За жал (или среќа, зависи од точката на гледање) овие негови текстови, иако нугаторни во подолготраен рок, се она според кое странската јавност ја цени и критизира нашата економија како потенцијален бизнис партнер. Интересно е што никој од Македонската либерална интелигенција не го потегнал прашањето на непостоење на ready-made вести од државава на англиски јазик. Знам дека метаморфозис објавува нешто на англиски, а би претпоставил дека макфакс го прави истото. Сепак тоа се само чисти факти, а критики и коментари воопшто нема. Останува да видиме дали некој ќе ја пополни оваа niche празнина.

До тогаш, најновата колумна на Г-динот Ваикнин се осврнува на проблемите на Македонската Берза. Во еден од пасусите тврди:

This, exactly, is the current situation in Macedonia : impossibly high interest rates coupled with exceedingly low savings. There is basic mistrust between clients and their banks. They prefer other ways of keeping their money.

Високите рати кои ги критикува Г-динот Вакнин се условени од патот кон ЕУ кој го зацртавме, и начин на одржување на стабилна инфлација. Околу тоа не можеме многу, за наша среќа не применуваме Аргентински методи на девалуација на денарот и забрзан раст кој in the long run е навистина погубен по економијата. Проблемот кој Г-динот Вакнин го идентификува коректно е недовербата кон нашите банки, нешто што не се исправа преку ноќ.

Како други проблеми ги идентификува корупцијата, недоволната граѓанска свест за слободниот пазар, компаниските олигарси кои менаџментот не наоѓа за сходно да ги смени, и она што мене најмногу ми боде очи (и за кое што планирам да напишам поголема статија), владеењето на правото:
But legislation without an effective judicial and law enforcement systems is like a stock exchange without money. To enforce property rights in Macedonia takes ages and even then the outcome is not certain. Laws, regulations are in their embryonic stage and some of them seem to have had an abortion: they were hastily and unwisely copied verbatim from legal codices of other countries (Germany, Britain).


На крај, се истакнува конзервативноста на Македонскиот пазар, со одбивањето на нови финансиски инструменти, пред зе поради крајната неедуцираност на нашите финансиски институции и неоддржливоста на тргувањето со истите без соодветни познавања од нивно имплементирање и менаџирање на ризикот:

The typical capital market comprises state bonds and corporate stocks. In Macedonia for instance, the Securities Law actually allows for the issuance of corporate bonds and even for financial instruments such as short selling and options. But, because of the low level of general knowledge as well as the phase of development of the market, these instruments are not in place. Nobody is even willing to ask, or to do something to expand the range of tradable securities, which may be the most frightening thing. This leaves serious portfolio investors with very little flexibility and it may be the principal determinant of how these markets will develop in the mid term, and especially in the long term.


Најтопло ви препорачувам да ја разгледате целата статија, можеби и ќе научите нешто ново за Македонската Берза.

PS. Во најновиот број на Esquire има фотки од Kate Beckinsale. :)

Friday, March 21, 2008

Бомби и експлодирање

Денеска, во Europe.view колумната, The Economist пишува за Македонија и глупостите кои ни се случуваат деновиве:

IF YOU have an unexploded bomb on your doorstep, do not hit it with a hammer, especially if you hear it ticking. That would seem uncontroversial, except when the unexploded bomb is Macedonia and the hammer is wielded by Greece.

Tuesday, March 18, 2008

Македонски списанија (1) - Kapital

Веќе некое време сум во Македонија, и меѓу редовните странски четива кои ги следам, некако почнав да пратам што се случува кај нас на old print сцената. Прво од оние нешта кои ми западнаа во очи беше Kapital. За жал, по неколку прелистани и прочитани броја, морам да признаам дека сум де факто разочаран. Kapital е чедо на Љупчо Зиков, кој едно време беше во игра како директор на МКРТВ, а сега се занивава со организирање разни конференции на теми од менаџментот, економијата, новинарството.

Списанието е претежно стандардно замислено. Има одделени секции за инвеститори и менаџери, по некое интервју и секако тема на бројот. Од време на време има и екстра прилози на однапред дефинирани теми што е по урнек на The Economist. Секција за бројки која е украдена од Time, но ајде, бројки се бројки, концептот на бројки во вертикала никој не може да го патентира, а следствено и плагијатизира.

Но за жал, целосен текст и те како се плагијазира. Во фебруари The Economist објави текст за Бил Рупрехт. Во последниот број на Kapital го имаме истиот текст, само преведен на Македонски, со наслов Човекот што љуби бројки. Без никаква референца, указ од каде е земен. Ужас. Следната страница, со наслов Случајот на Боинг, преведен збор по збор од книгата The Self-Destructive Habits of Good Companies: ...And How to Break Them. Се прашувам само, дали дури и ја купиле книгата, или ова е плагијат од извадокот од книгата кој е објавен на еден сајт-агрегат на знаење на Универзитетот на Пенсилванија. Страна 72, текстот со наслов Шефови на штикли е збор-за-збор копија на статијата од The Economist Girl power.

Трагичното го најдовме. Комичното е тоа што и кога преведуваат, крадците од Kapital подлажнуваат по малку. Во истиот број од кој ги извадов сите статии спомнати во постов, почнува некаков си фељтон насловен Првенците на Кристендом во Македонија. Овој пат за среќа има цитација, кредитиран е Стефан Бонсал од Њујорк Тајмс, 1908 година. Неговиот чланок почнува вака:

EVERY Spring when the sparks fly upward and the geese and the blackbirds wend their way north, there is sure to be warlike news from the Balkans


Преводот на Kapital изгледа вака

Секоја пролет кога сончевите зраци стануваат посилни, а птиците го пробиваат својот пат од север, со сигурност може да се очекуваат вести за војна од Македонија

NB. италикот е моја додавка


Искрено немам зборови. Не ми е јасно која мака го натерала кутриот човек кој го преведувал ова да го смени зборот Балкан со Македонија. Ќе да е овој бран на солипсистички национализам кој ни ја има зафатено нацијата деновиве.

По мало веб пребарување, се испоставува дека ова не е ништо ново. Пред некое време имало и интерни препукувања заради плагијаторство на сопствени стории што резултирало со низа откази.(Се е во ред додека ние копираме некој, но дури кога нас ке почнат да не копираат сфаќаме дека не чини).

Да ги оставиме настрана и овие проблеми. Секцијата посветена на инвеститорите е премногу млака. Податоците се стари и неусогласени, па зарем е толку тешко на денот на печатење на весникот да се ископираат 5 табели од 5 различни веб сајтови, и цената на златото која ја објавуваат да не биде од пред 4 дена, а цената на барелот сурова нафта од пред 7!?? Се приметува недостиг на квалитетни луѓе кои би коментирале, и дури кога се прават посериозни статии, преовладува доза на несигурност и незнаење на основните економски закони. Сепак, ова е светски тренд предизвикан од огромниот раст на разновидни инструменти за тргување.

Сепак што да се прави со редакција од 16 луѓе кои претендираат да работат на сериозен политичко-економски неделник. Дури и оние викенд додатоци во дневните весници имаат поголема редакција, а нивна главна задача е да ископираат интервју со Бринти Спирс.

На крај, ред и да ги пофалам за интересните и донекаде успешни приказни за домашната сцена. Новинари на капитал се добитници на четири први награди (во изминативе шест години) за Најдобра Истражувачка Сторија кои ги доделува Македонскиот институт за медиуми. Анализите на домашната сцена се често подобри од она што може да се најде и прочита кај нас, но ова не е указ за нивниот голем квалитет, туку за очајната ситуација на нашето новинарство.

Add: Имав на ум да ја спомнам и веб страницата на Kapital, која е апсолутно очајна. Како што јас успеав да сфатам, бараат некаква си регистрација/плаќање за пристап до тековниот број, до чии линкови (иако се достапни на пример со менување на адресата директно) од главната страна може да се дојде само преку страница за регистрирање. В Во склоп на ова сивило се вклучува и сајтот на порталот Тотал, кој е во склоп на групацијата Капитал. Никаква естетика, лоши фонтови, мизерна прегледност и навигациа. Ми се допадна тоа што на сајтот на Тотал ги има за спуштање оние специјални прилози кои излегле во Kapital. Но се на се, офлајн фијаското е во сосесма ист стил надополнето со апатичните веб презентации.

I'm back

По година дена акумилирање енергија, а богами и продуктивно трошење, време е овој блог повторно да заживее. Овојпат ќе биде малку поразлично, друг мини-експеримент кој за разлика од оној стар напати новинарски пристап, ке ги гледа настаните кои ми се случуваат и ме засегаат директно на прилагоден laissez-faire начин.
Ок. Што се случуваше од Мај минатата година кога беше последниот пост? Во меѓувреме минаа многу личности, стари и нови, низ она што го викаме лична призма на животот. Еден куп познанства и дружења кои се единствен крупен белег на тоа што се случувало во минативе скоро 12 месеци. Патувања, скијања, едно магистрирање, џин и тоник.. Одиме понатака.

Saturday, May 19, 2007

FA Cup Final 2007


Вембли денеска, the new home of world football, финале на ФА Купот. Пробав да најдам карти, бар една од тие 90000 илјади, ама изгор скапо. :) На тв се жалат луѓе live дека match програмите чинеле 10 фунти, а и храната била прескапа.

ManU vs Chelsea. Моето WillHill ливче ми вика дека вчера сум мислел дека Манчестер ќе победи 3:1.

Апдејт. Самошто се симнав до локалниот паб. Полно! Оние што почнале да се нацврцкуваат од сега, до крајот на утакмицата веќе ќе им биде стемнето пред очи :) Како и да е, ќе биде добра утакмица..

Friday, May 18, 2007

Калабалак


Сонце, туризам, Гинис, ILP, парк, друштво, машинско учење, немонотони логики, теретана, илфорд хемикалии.. :) И по подолго време, блог.

Monday, October 16, 2006

Абер нумеро доис

Во ред. Знам дека горите од желба да дознаете што се се случуваше со мојата напатена душа и уштепонапатен физикус во минатава недела. Во опаѓачко временски редослед тоа би изгледало вака:

Работа:
Си најдов некаква си парт-тајм работа преку интернет, која што инволвира лепење плакати низ кампусов. Лепењето на плакатите не е чисто ради задоволство на ѕидовите, туку и за промовирање на кампањата на JPMorgan кои регрутираат доста луѓе од овдека секоја година. Дури сега сваќам кое најдолно ниво се оние гревчиња кои лепат плакати на секои четири (две) години. :) Мене тек ми е и подобро, на плакатот нема некој полтронски-насмеан квази-политичар, ами малце букви и малце зелено, што ќе рече пријатно за очи.

Викендов бев во Велс на планина, во националниот парк Сноудониа. Сликички од вашиот драг можете да најдете тука. (Посебно запазете ја таа во центарот :)) Она што јас го научув од патувањето е тоа дека во Велс има повеќе овци отколку луѓе и сите оние англиски шеги на сметка на кутрите ветеринарно настроени велшани се на место. Значи, нив ги бие глас дека многу сакаат да копулираат со нивните им мили овчички што води до шеги од типот на: Што е овца заврзана за бандера во Велс? Рекреационен центар. :)) Има и многу други, само што ќе стане PG-18 постов ако почнам со нив.

Доста за денес.. Утре пак. :)

Monday, October 09, 2006

Велкм ту д ЈуКеј

Ок дами и господа,
почнувајќи од денеска ке ја имате таа чест повторно да бидете жртви на радијација од изложување на моите монотони мисли. што ке реце, редчињата што следуваат ке бидат топ пикс од она што се случуваше претходната недела на вашиот драг јас. :)

Локација:
За оние кои што незнаат, моментално сум лоциран на земјината топка точно спроти едно островче 3000км далеку од Нов Зеланд, што ке реце South ensington, Лондон, во близина на Royal Albert Hall.
South Ken, збиралиште на богатите и маргинално познатите во Лондон, Imperial College London, збиралиште на генијалците и оние кои неможат да си најдат девојка, Лабораторија бр, 219, збиралиште на оние со картичка од Computing Department-от, и оние кои се сексаат со вратарката.. Јас имам картичка. :)

Прицина:
За оние кои не знаат, тука сум за да ја отворам првата македонска јавна куќа во Лондон, со јас како једино нешто на понуда првите 12 месеци. Само што, до сега имав доста клиентела која морав да ја одбијам ради неможност да добијам работна виза. Така да, решив да се запишам на Магистерски овдека да пополнам време. Империал, Msc Advanced Computing. Едногодишна магистратура, јас и едно 70 кинези на курсот :) Лажам малце, има и по некоја гркинка, некој шпанец и германец, ама воглавном се све луѓе од одбрани кинески провинции :)

Време:
Во constant state of flux. Лондонското време е наука сама за себе. Како главен претставник на множеството несреќи што можес да ги доживееш се истакнува Лондонскиот drizzle, мал дожд, ала роскање, кој што не е доволно јак за да всушност нешто намокри, ама е доволно јак за да те издепресира. :) На сеопшто (посебно мое) задоволство, се појавува и по некој сончев период.

Луѓе:
Цимерот ми е од Јапонија, професорот од Израел, ландлордот од Португалија, комшиката од Египет, колегата од Канада, продавачката во супермаркетот од Брикстон, а фризерот од с.Малевишта, Дебарско. Светот во мало, кога ке влезеш во бус, помала е шансата да чуеш UK англиски од тоа да чуеш кинески, бангладешки или шпанскоталијански :) Изнимно занимливо.

Пристигнување:
Моето доагјање тука беше нормално претходено од моето заминување од Скопје, кое пак беше претходено од една супер (бар јас така мислам :) ) журка кај мене дома. Само уште Дуди да донесесе 40 столици. :) Фала им на сите што присустуваа за феноменалната атмосфера, посебно на тие што донесоа поклони (другите да си знаете за следниот пат :))). Нотабле евентс немаше многу, со исклучок на келнерот кој ме начека мамурен и ме опељеси 3.5 еур на београдски аеродром за еден свежо (во претходните 3 дена) направен омлет; плавата млада сисата медицинска сестра (читај бабата со више празни места во устата него заби) чиј што преглед за среќа го избегнав; одбацуванјето од факултетот до местото кај што живеам, кое се испостави дека со 46кг не е и толку блиску. Среќа сто изгледав како да испуштам душа па едно freshman-че од Newcastle се смилува и ме праша дали сум ок, па ми помогна. :) ; Првата
саботна вецер, и лечење на уморот со шетање низ Лестер Сквер, Сохо и Kамден.. Се на се, асално пројден ден. )

Толку за сега, за дешаванките од првата недела, зачленуванјето во cheese admirers society, д џез клаб најт, , компјутеризираната теретана, и слични глупости, во следниот пост. :)

Let your mind wander.

Saturday, June 24, 2006

Куманово, град на културата? I think not.

16.00. Скопска Автобуска Станица, Перон 15. Автобусот не е таму, ама затоа е една пезетка од која некој чиче истовара фрижидер ветеран од втора светска војна.

Автобусот дојде, влеговме и тамам да здивнам дека нема гужва, мајсторот наш мил почна да застанува на секоја бандера прибирајќи ги оние кои немаат намера да платат перонска карта, со краен резултат сцена од типот на оние автобуси во Етиопија или Индија кои имаат патници дури и на кровот.

Нејсе. Стигнавме како-така Куманово. Не нагостија во Actuelle, едно кафанче со доста солидна храна, и уште посолидни цени, и така среќни и задоволни хоризонтално ги дружевме клупите во ближното паркче.

По набавката во Тинекс, следеа гротескните 2 часа чекање автобус (еден од петте кои циркулираа на релација Куманово-Кокино), само за да на секој автобус настане турканица од огромни размери. Навистина несериозно за некоја организација во име на град што претендира да се нарече Град на Културата 2006. Начув некој странец на кој му рекле дека вреди да се види Кокино жалејќи се на домаќините преку мобилен како не може да припари до автобус од гужва. Па после ќе се рекламираме на CNN. Ние тргнавме во 21.30 откако со MI6 методи успеавме да насетиме дека се приближува уште еден од ветените празни автобуси, оставајќи поголема група несреќници во надеж дека денес утре ќе стигнат на Кокино.

Околу концертот. Стринг Форсиз ги пропуштивме. Бодан направи супер интимно доживување со мелодиите од новиот албум. Единствено нешто друго што ми остави впечаток беа Летечки Пекинезери кои за жал беа лошо тајмирани; наутро наместо да ја подрасонат публиката, со нивната алтернатив-џез музика уште толку ја успаа.

Околу Кокино. Се качивме на карпата. На сред качување ни ги изгасија рефлекторите без никакво предупредување, оставајќи не да се снаоѓаме како знаеме и умееме. Уште еден огромен минус. Многу културно.

Се на се, убаво поминав и задоволен сум. Оние кои го организираа целото случување не треба да бидат.

Thursday, June 22, 2006

Секс, дрога, и леб&сол

Надвор врне, а мене ми е посебно жал што не стигнав да си го купам оној Nikon F80 со некоја убава теле леќа.

Како и да е, се надевам дека утре во Кокино ќе биде подобро времето и ќе ни дозволи да се расположиме како што треба. Да не го заборавам и preExit фестот задутре на лизгалиште.

Она што всушност сакав да го кажам беше дека Леб и Сол имаат концерт во Хераклеа на 1ви Јули (доколку не ви го кажале тоа досега спамерите од Авалон). Од Плагиј.ат:

Составот: Стефановски - Арсовски - Димушевски и Тавитјан ќе пробаат (ќе видиме дали ќе успеат) да потсетат на "старите добри времиња" кога во продавниците за плочи ширум бившите југословенски простори се водеше дилемата Queen или Леб и Сол!


Ќе ги слушам по прв пат во живо. Очекувам убав концерт.

Wednesday, June 21, 2006

За (не)исплатените хонорари и скршените сништа

Работа = Пари? Тешко..

Да пишуваш шо кур ти дојде на памет, и притоа да не ти цензурираат ништо, во неделен весник, е јако. Немам друг збор, јако е стварно. Нула цензура, слобода на израз, милина. Плус, темата е апсолутно слободна.. шо да посака човек повеќе? Дури и рокот стално го кршев..


Така Вуна кажува како пишувал колумни за Неделно Време. Истото го правеа и Букаро и Би.

Морам да признаам дека одвоив побајаги време денеска и ги почитав колумните на нашите 3 МБЗ wannabe колумнисти, и општиот позадински впечаток ми е дека не сум задоволен. Да, има по некој генијален текст, но колумните оставаат впечаток на некое набилдано блог коментарче. Се приметува неизграденост на стил (со изземање на Букаро :)), диспаритет на последователните мисли, а богами и чисто верглање без да се каже ништо.

Значи, се случува да весникот им раскине верност, и веднаш сето тоа добива пропорции на онa дот-ком меурче од пред некое време. Се пишуваат поплаки, коментари, поддршки, зајадливости. МБЗ живна во една про/анти коментарска војна. Во изминативе неколку дена, има и повеќе тангенти од надворешни сеирџо-блогери. :)

Филип пишува за козата на комшијата, а Панта реи кажува дека:

Некои луѓе упорно забораваат дека клучна работа во случајов, покрај тоа што новата концепција го враќа весникот Време во шините на веќе одамна здосадената политика (иако не треба да одиме НАЗАД), е дека луѓето пишуваа за пари кои не им се исплатени и дека на крајно нецивилизиран начин ја прекинуваат соработката и комуникацијата со нив.


Е мој драг МБЗ колега, Некои луѓе упорно забораваат дека клучна работа во случајов, покрај тоа што нема ништо нецивилизирано во начинот на кој била прекината соработката, е дека луѓето пишуваа без договор каде што пишува до кој датум треба да им се исплатат средствата.

А за оние медиокритети и конформисти, па нели тоа се оние црно-бели печатени будалаштини. Јас мислев дека овој бран на њу медиа треба да биде излез од сето тоа. Донеси ги луѓето онлајн, па нека си ги филтрираат вестите. Вестите, не колумните.

Анти вика:

Пишувањето колумни е специфичен жанр - е и не е новинарство. За да се пишуваат добри колумни не треба само да се биде кабинетски пацов - треба и истражувања од секаков вид. Друга опција е да имаш големо искуство.


Не се слагам. Нема тука две опции, требаат двете нешта заедно. Да, треба да си било каков пацов, не мора кабинетски, може кошаркарски, може археолошки, мора да имаш огромно искуство и да знаеш да пристапиш кој која било идеја аналитички. Еве, земете го овој мој блог за пример. Ќе се забележи дека критички осврт има многу малку. Е зошто? Затоа што јас можам да давам критики за она што го знам, a не на секоја нафрлена тема која ќе ми текне да ја објавам. Од еден успешен колумнист се очекува тој да биде во центарот на нештата кои ги објаснува (било тоа политика, економија, наука, порно-индустрија) и да знае да ги анализира логички тезите кои ќе ги нафрли.

Би во својот пост на револт кажува:


Е па ето имаат нов уредник, и бидејќи нас, блогерите, не сметаат за нешто безначајно, нешто како деца што играат во играчница иако цел свет има сосем поинаков однос, не отпуштија. Но не навлегувам во тоа, пишав еднаш колку нашите новинари се информатички неписмени, а очигледно воопшто не ги следат трендовите во светот.


Точно е дека не ги следат трендовите. Кога може Лондоски Гардиан на својата втора страна да дава пресек на скорешните блогови на UK-тангирачки теми, зошто не би можел и некој квазивесник од типот на оние кои се публикуваат кај нас. Но таму, не се викаат блогери да пишуваат колумни, туку се вметнуваат извадоци од она што веќе било публикувано онлајн.

Најубав одговор, а богами и сублимат на овие мои 10мин. пишување дава Дарко кога кажува дека "Едноставно блогер и колумнист не може заедно". Сосема точно.

Место крај. Изразувам поддршка за засегнатите блогери и жалење што целава оваа епизода се случи. Нека ви послужи како уште едно искуство кое ќе ве направи посилни.
Се надевам дека ќе ве читам во блог ќошето на некој наш дневен весник многу скоро. А до тогаш, имате во мене верен онлајн читател.

Monday, June 19, 2006

Скопје радост ти ќе бидеш (лекции по урбанизација)

Филип се осврнува на урбанизацијата и граѓанизацијата како тема на последниот пост на Ивица Боцевски.

Коинцидентно, пред некој ден и UN-HABITAT програмата го публикуваше своајот State of the World's Cities 2006/7 извештај:

This is a time when the world is entering a historic urban transition; in 2007, for the first time in history, the world’s urban population will exceed the rural population.

The urban phenomenon of this century will be megacities, high-density metropolises of more than 10 million
inhabitants. As hubs of trade, culture, information and industry, they will be vested with such power that at many
levels they will act as city states that are independent of national and regional mediation.

Еве како сето тоа изгледа во Chongqing, еден ден низ големиот мегалополис во режија на репортерot на Гардијан, Џонатан Вотс:

As people move off the land and into the sky, they produce less and consume more. In theory, they become socialised and civilised. In practice, they spend more time shopping and eating junk food. A nearby shopping centre, home to Kentucky Fried Chicken, could almost belong to any city on earth: pedestrianised streets, boutiques and fast-food outlets, a giant screen blaring out pop jingle ads, a monorail train running overhead. There are even police girls on roller skates, the latest must-have security accessory.

Тексот е едно феноменално четиво кое најтопло ви го препорачувам. Авторот ги расчепкува влијанијата на мега-градот и хипер-урбанизацијата врз поедини социјални темплејти.

Значи. Година 2050. Седиште на ОГ (Обетинети Градови, формиран 2046, по распадот на ОН). New Yorkers, Paulistanos, Londoners, Chilangos, ... Скопјани? :)

Чао Нокиа, чао Сименс, добредојде Нокиа-Сименс

Уште еден неочекуван потег на пазарот на мобилни уреди. Nokia Corp. и Siemens AG вчера објавија соединување. Гардиан вели:

The joint venture, to be called Nokia Siemens Networks, will have annual revenues of €15.8bn and compete with the industry leader, Cisco Systems, and the newly merged Alcatel-Lucent.


Финците и Германците кажуваат дека се очекуваат заштеди од €1.5bn годишно до 2010, и отпуштање на до 15% од вработените во следните четири години.

Во Вашингтон пост, CEO-то на Сименс Olli-Pekka Kallasvuo:

"We believe the partnership with Siemens is the most effective way to build the scale and broad product portfolio necessary to compete globally and create value for shareholders"


Инаку акциите на Сименс рипнаa 8.18% во Франкфурт завршувајќи на €67.83, додека Нокиа исто забележа скок од 4.22% на €16.29.

Официјалното соопштение за медиуми на сајтот на Нокиа овде.